De Droomfactorij

Ik denk veel na over minimalisme, leven met de essentie, enkel wat je nodig hebt. Maar ik ben ook een fleurig, bloemetjes, regenbogen, mooie dingen - liefhebbend persoon. Als je wat rondklikt en -leest op websites en blogs over minimalisme, krijg je al snel de indruk dat het sowieso gepaard gaat met witte muren, zwarte kleren, en weinig kleur. Ik kan zo'n interieur ook wel apprecieren, maar ik hou toch te veel van regenboogkleurtjes om in een wit huis te kunnen leven, denk ik. Al moet ik het misschien wat anders bekijken... De muren zelf kunnen toch wit zijn, en dan nog kan ik kleur in huis brengen met tekeningen, foto's, spulletjes, planten en bloemen? Zolang ik blij word van die spullen, prima toch? Ik merk dat ik soms op zoek ga naar regels, "als je dat aantal spullen hebt" of "als je enkel witte muren hebt" ben je goed bezig. Terwijl ik het met van die arbitraire regels eigenlijk net moeilijk heb, kijk maar naar godsdiensten en de soms absurde dingen die...

Verhuizen wil zeggen: spullen verplaatsen. Ik ben al erg vaak verhuisd. Als ik alle plaatsen meetel, waar ik minstens 2 maanden verbleven heb, ga ik nu naar woonst nummer 18. Daarvan heb ik zelf bewust 17 keer moeten besluiten, welke spullen ik meenam, en welke ik achterliet. Tot een bepaalde leeftijd, heb ik daar eigenlijk nooit echt bij stilgestaan. De eerste verhuis was toen ik nog een peuter was. Daarna waren het "verhuizen" naar een kamer op internaat, een kamer in een huis bij gastfamilies in Noorwegen, een kot, en nog een kot. Er passeerden ook kamers in het buitenland op Erasmus, een kamer bij een lief (dat eigenlijk de kamer van dat lief bleef en enkel een paar boeken, kleren en toiletgerief van mij bevatte), en een gemeenschapshuis, en nog één. Tot dat punt, bleven mijn spullen nog vrij beperkt, en anderzijds bleef ik spullen verzamelen, omdat ik er niet mee geconfronteerd werd. Gebruiksspullen deelde ik meestal met de overige bewoners van het huis waarin ik ter...

Wat is de essentie voor mij? Wat is de essentie voor ons? Welke factoren zijn het belangrijkste in ons leven? Wat bepaalt ons geluk? Wat maakt onze thuis, een thuis? Als je met je gezin al een tijdje in het buitenland woont, ver weg van familie en (jeugd)vrienden, dan zwermen deze gedachten regelmatig door je hoofd. Als je dan ook nog eens kindervolk op de wereld zet, en het enorme en soms verpletterende verantwoordelijkheidsgevoel dat daarmee gepaard gaat ten volle op je voelt inwerken, zorgen deze gedachten zelfs voor slapeloze nachten. Niet dat die nachten altijd erg zijn, er wordt ook in gedroomd (met de ogen open). En niet dat ik anders had kunnen slapen, met twee kleintjes aan de borst. Een paar maanden geleden, besloten we (nogmaals) om te verhuizen. Deze keer naar Berlijn! Een grootstad, amai! Van dorp naar stad, van bos naar gebouwenjungle, van ruim huis met grote tuin naar appartement. Minder groen, meer cultuur. Minder bomen, meer mensen. Meer opties, meer keuzes. Maar hop...