Back to basics mét bloemetjes

Ik denk veel na over minimalisme, leven met de essentie, enkel wat je nodig hebt. Maar ik ben ook een fleurig, bloemetjes, regenbogen, mooie dingen - liefhebbend persoon. Als je wat rondklikt en -leest op websites en blogs over minimalisme, krijg je al snel de indruk dat het sowieso gepaard gaat met witte muren, zwarte kleren, en weinig kleur. Ik kan zo'n interieur ook wel apprecieren, maar ik hou toch te veel van regenboogkleurtjes om in een wit huis te kunnen leven, denk ik. Al moet ik het misschien wat anders bekijken... De muren zelf kunnen toch wit zijn, en dan nog kan ik kleur in huis brengen met tekeningen, foto's, spulletjes, planten en bloemen? Zolang ik blij word van die spullen, prima toch? Ik merk dat ik soms op zoek ga naar regels, "als je dat aantal spullen hebt" of "als je enkel witte muren hebt" ben je goed bezig. Terwijl ik het met van die arbitraire regels eigenlijk net moeilijk heb, kijk maar naar godsdiensten en de soms absurde dingen die mensen elkaar opleggen - maar dat is een heel ander verhaal. Ik wil in ieder geval niet "minimalisme" of "eenvoudig leven" als een nieuwe godsdienst bekijken. Er zijn geen regels. Zolang het goed voelt, is het goed!